Het meisje stalde de verfspullen voor zich uit. Gelukkig wilde Madelon haar helpen, anders was het haar vast niet gelukt. Jawel, Rosa ging haar haren verven. Natuurlijk niet helemaal, anders was deze kleur niet helemaal geschikt. Nee, een groot deel van haar haren zou lichtroze worden en natuurlijk coontails. Dat wilde Rosa al heel erg lang, maar ja. Rosa kon het niet, Melanie kon het niet en oma kon het al helemaal niet. En Madelon wel. Ze pakte haar telefoon voor een voor-na foto. Ze nam een sarcastische pose aan, hield camera hoog in de lucht en maakte een foto. De flits ging door heel de badkamer en even zag Rosa vogeltjes. Ze schudde haar hoofd en glimlachte. Rosa keek op haar telefoon, naar de tijd en leunde tegen het bad aan. Eventjes sloot ze haar ogen en dacht na over gisteren.

Rosa had Madelon geconfronteerd met het feit dat ze haar haren wilen verven. In roze. Eerst had Madelon het verkeerd begrepen en gedacht dat Rosa al haar haren roze wou. Gna, gna. Natuurlijk niet. Helemaal roze was lelijk. Nou ja, waarschijnlijk zouden veel mensen dit ook lelijk vinden. Boeide haar dat? Nee. Het boeide haar hele leven al niet wat mensen van haar vonden. Zachtjes pakte ze de iPod die in haar zak zat en zette hem aan. Toen de muziek haar oren binnenstormde zong ze heel zachtjes mee, om de tijd te doden.

I don't think I want this anymore
As she drops the ring to the floor
She says to herself: 'You've left before'
This time you will stay gone, that's for sure

And he shouted something else
She dragged her suitcase down the path,
To the driveway.
She had never gone that far.

Prach-tig. Langzaam sloot ze haar ogen. 'The Pussycat Dolls' waren nooit haar favoriete zangeressen geweest, maar 'Happily Never After' was echt pure magie. Bovendien kwamen alle Dolls erin voor en niet alleen Nicole. Ze wiegde langzaam heen en weer op de muziek. En opeens...hoorde ze iemand binnenkomen. Gauw stopte ze met zingen en keek op. "O, hee" zei Rosa grijnzend toen ze de persoon herkende.