|
Tjeerd Boomsma en Wendy Poelman kende elkaar van het uitgaan. Ze gingen vaak met vrienden naar cafeetjes en raakten op gegeven moment met elkaar in contact. Veel gesprekken leidden tot een band tussen de twee. Het bleek dat ze in veel dingen op elkaar leken.
Ze kregen wat met elkaar en na een aantal jaar besloten ze samen te gaan wonen. Het beviel ze heel goed. Nog een paar jaar daarop gingen ze trouwen, een groot feest met familie en vrienden, de dag van hun leven.
Wendy begon over kinderen en Tjeerd zag dat ook wel zitten. Na genoeg te hebben gespaard gingen ze verhuizen naar een groter huis. Wendy raakte zwanger en negen maanden later waren ze de trotse ouders van hun eerst kind. Een meisje. Ze leek wel kaal, maar ze had hele licht blonde haartje op zijn hoofd. Ze kreeg de naam Gijsje. Het kleintje keek met twee grote blauwe ogen de weide wereld in.
Hij was een lieve baby en zijn ouders waren dol op haar. Toen Gijsje twee jaar was kreeg ze er een zusje bij. Jetske was de naam die de ouders aan haar gegeven hadden.
Goede banen, een mooi huis en twee kinderen, wat wil je nog meer?
Gijsje ging naar de basisschool en was een normale doorsnee leerling. Ze was niet populair maar werd ook niet gepest. Ze had gewoon een aantal vrienden en was een gelukkig kind.
Haar zusje ging ook naar de basisschool, maar zij had het minder goed. Ze was erg verlegen en had daardoor weinig vrienden.
Gijsje nam het altijd op voor haar zusje, ze kon het goed met haar vinden en steunde haar. De twee waren trouwens niet altijd goed voor elkaar, ze hadden ook wel eens ruzie.
Gijsje ging naar de middelbare school. Ze vond het erg eng maar na een paar weken was ze gewend en vond ze het erg leuk.
Jetske werd erg gepest op school, maar zei er nooit wat over tegen haar ouders en ook niet tegen haar zus. De kinderen moesten haar altijd hebben, misschien omdat ze een bril droeg, misschien omdat ze gewoon een slachtoffer nodig hadden.
Toen Gijsje in de derde zat en Jetske nog in groep acht gebeurde dit op een dag:
De deur werd met een harde klap dicht gesmeten en Gijsje keek op van de tv. Jetske stormde met betraand gezicht de trap op. Wat is er met haar? had Gijsje gedacht. Ze stond op en liep de trap op.
Met haar vuist klopte ze op de deur van de kamer van Jetske. 'Jetske wat is er?' vroeg ze aan haar. 'Laat.. laat me met rust,' zei het meisje snikkend.
Gijsje negeerde dat en deed de deur open. Haar zusje zat huilend met een kussen in haar handen tegen de muur. Eindelijk kwam alles wat ze die jaren had opgekropt eruit.
'Ze.. ze pesten me!' begon ze. 'Ze pesten me al jaren! Elke dag weer. "Brillie" "Blonde beugelbek" "Daar heb je Jetskepekstesekste!" En dan dat gelach! Ik kan er niet meer tegen.' Ze begon weer in huilen uit te barsten en Gijsje sloeg geschokt een arm om haar kleine zus heen.
Nu Jetske haar zus had verteld wat er aan de hand was moest er wat gedaan worden. Gijsje had het aan haar ouders verteld, zij waren ook geschokt. Zij wisten het immers ook niet.
Vanaf dat moment zette Gijsje zich in voor de kinderen die altijd werden gepest. Op zijn school ook. Ze stond al snel bekend als "De Sukkelvriend". Het kon haar niks schelen, ze wisten niet waar ze het over hadden.
Na zijn middelbare school besloot ze wat te gaan doen voor kinderen en wat te doen tegen pesterijen. Verder wilde ze mensen helpen die trauma’s hadden opgelopen.
Ze ging de SPH doen en richtte zich vooral op kinderen. Tijdens haar stages maakte ze veel mee. Veel kinderen waren een beetje bang voor haar, omdat ze erg streng kon zijn. Maar ze was altijd rechtvaardig. Langzamerhand dwong ze respect van de kinderen af en kreeg veel plezier in haar werk. Het voelde of ze echt wat kon betekenen voor de maatschappij. Gijsje kreeg te horen over Direon en het trok haar gelijk aan.
Jetske en Gijsje hebben nu nog een goede band, nog beter dan toen ze kinderen waren. Ze zien elkaar geregeld. Met Jetske gaat het een stuk beter, maar ze heeft nog steeds last van een laag zelfbeeld. Gijsje probeert haar te helpen om er over heen te komen, maar het gaat moeizaam.
Gijsje had soms wel een vriendje maar maar één keer een serieuze relatie gehad. Ze was zeventien en hij leerde Job kennen. Ze hadden twee jaar lang verkering met elkaar, maar het ging toch uit. Ze zagen elkaar te weinig en hun wegen liepen uit elkaar.
Een half jaar nadat het uit was gegaan met Job besloot ze om op zichzelf te gaan wonen, ze studeerde nog steeds en kocht een kamer in een flat vlakbij het centrum.
Gijsje is nu vierentwintig en woont nog steeds in de flat. Ze wilt nu eigenlijk wel een vaste relatie en een gewoon huis, maar ze heeft nog steeds niemand gevonden.
|
Gijsje Boomsma, Mentrix
