Selene was opgegroeid in een huis vol met foto's. De foto's hingen in alle gangen en kamers van het grote appartement, waarin ze woonde met haar ouders, maar de meeste foto's hingen overduidelijk op de gang. Bij elke foto hoorde een verhaal en Selene kende alle verhalen. Haar moeder had haar dikwijls op de arm genomen en was langs de foto's gelopen om het verhaal dat erbij hoorde te vertellen. De foto's waren Selene vertrouwd. Ze hoorden bij het huis, net als de personen die op de foto's stonden. De personen op de foto's had Selene nooit gekend. Het waren haar overleden broers. Toen haar broers doodgingen bestond Selene nog niet. Toch kent ze zo'n beetje het hele levensverhaal van die jongens. Haar moeder was dol op die foto's en Selene was eraan gehecht geraakt.
OOC: Onder constructie...