Rosa is gedeeltelijk gebasseerd op mijzelf, met toestemming van mijzelf ;]
Het was een zware, zware nacht voor Kimberly Jansen en Marco van Bruggen. Ze moesten halsoverdekop naar het ziekenhuis, omdat Kimberly weeen kreeg. Ze was al ruim negen maanden en drie weken zwanger en ze begon zich af te vragen waarom ze nog niet was bevallen. Nou ja, vannacht ging het dus gebeuren. Marco was erg zenuwachtig, want dit was de eerste keer dat zijn vrouw een kind kreeg. Nou ja, de eerste keer...de allereerste keer was het een miskraam. Dat kwam omdat het kindje een aanlegstoornis had door een chromosoomafwijking. Nou ja, Marco was dus erg zenuwachtig. Snel parkeerde hij op de parkeerplaats van het ziekenhuis. Precies vier uur later was het kindje geboren...Rosa Celina van Bruggen. De bevalling was goed verlopen, na de bevalling maakten Rosa en haar moeder het beiden goed. En Marco...die was natuurlijk apetrots!

Rosa groeide op in Rotterdam, in Zuid Holland, in een middelgroot huis in een kindvriendelijke woonwijk. De blondharige Rosa was niet erg geliefd in de wijk. "Rosa is raar" "Rosa is gemeen" "Rosa draagt alleen maar zwart, eng he?" Maar het maakte voor Rosa niet uit. In een andere woonwijk, vlakbij de hare, had ze namelijk wel vrienden. Jongens en meisjes die bij haar op school zaten. Elke dag bracht haar moeder naar Rosa naar die wijk en haalde haar om vijf uur op, want dan moesten ze eten. Rosa leidde een rustig leventje en deed het goed op school. Totdat ze op de middelbare school kwam.

"Iel, wat is dat nou voor een meisje? Heel erg rare kleren, raar blond haar...roze veters!" zei een meisje dat Rosa bekeek. Rosa sloeg haar ogen naar beneden en voelde de tranen achter haar ogen prikkelen. Nee, Rosa, sterk blijven! "Stil maar, Roos, het zijn maar huppels...die moet je gewoon links laten liggen" zei Melanie, haar enige vriendin uit de klas die ook naar deze school ging. "Ja, dat weet ik maar...ach laat maar" zei Rosa en rolde met haar ogen. Ze frunnikte aan haar polsbandjes en keek onzeker de hal door. "Klas 1C, volg mij maar...!" zei een man met vreemd haar.

Dit is de periode van Rosa in de brugklas. Vanaf de tweede klas werd het iets beter, de pestkoppen gingen een niveau omlaag, naar een andere locatie. Rosa ging door met Melanie naar havo 2. In de tweede klas werd het allemaal beter. Rosa kreeg meer vrienden, kreeg een echte hobby (muziek) en deed het heel erg goed op school. Vooral met haar hobby, muziek dus, was ze erg beter. Rosa kon namelijk heel erg mooi zingen en goed piano spelen. Alleen toch sloeg het noodlot toe..

Rosa keek glimlachend naar de jongen. Hij zat aan de andere kant van de aula en hield haar al de hele tijd in de gaten. Telkens als hun blikken kruistten moest Rosa blozen. "Verliefd, Roos?" vroeg Stefanie, een van haar nieuwe vriendinnen. Rosa grijnsde breed uit en stond op. "Ik ga even mee naar buiten, gaat een van jullie mee?" Melanie en Stefanie knikten en stonden op. Met z'n drieeen liepen ze naar buiten. Alleen...voor de poort stond Rosa's moeder? Ze keek benadrukkelijk en achter haar stond een auto vol met volgepakken spullen. "Mam?" vroeg Rosa verbaasd en rende naar haar moeder. "Roos, we hebben een probleem. Ooit zul je het allemaal nog wel begrijpen maar wij, je vader en ik, we moeten weg..! We gaan naar Duitsland, daar zijn we veilig. Dag schat, je kan altijd naar ons toe...o ja, deze brief moet je goed lezen!" zei haar moeder en drukte haar een brief in de hand. Gauw gaf ze Rosa een kus en omhelzing. Ze stapte weer in haar auto en scheurde weg. Rosa huilde, maar ze wist niet waarom...

Nadat Rosa was uitgehuild maakte ze de brief open en begon gauw de inhoud te lezen:

Beste R.C. van Bruggen,

Je ouders moeten door een vervelend ongelukje naar Hamburg in Duitsland verhuizen. Je zult opgevangen moeten worden. Aangezien je beide grootouders te zwak zijn om nog voor je te zorgen, sturen we je naar Direon. Dat is een weeshuis. Je zult het er vast fijn hebben!

Van Noorten Advocaten & Notarissen

...Het blondharige meisje met de groene ogen was stilte. Waren de mensen van de maffia erachter gekomen dat haar ouders stiekem tegen hen waren? Rosa schrok, dan waren ze dus in gevaar! De normaal zo luidruchtige Rosa klapte dicht en ging zonder zeuren naar Direon. Dat was op haar vijftiende verjaardag...een rotverjaardag dus. Geen ouders, alleen een paar kleine cadeautjes van haar vriendinnen. Maar veranderde wel..ze ging het zichzelf niet gemakkelijk maken!

en je bent goed gekeurd!!